Wat is voorkeursbeleid?

In het dagelijks spraakgebruik is sprake van voorkeursbeleid indien personen worden bevoorrecht op grond van groepskenmerken, bij de sollicitatie of bij de promotie bijvoorbeeld. Voor de wet is voorkeursbehandeling een uitzondering op het verbod op discriminatie, die expliciet is toegestaan om maatschappelijke achterstanden op te heffen. Omdat het een uitzondering op het wettelijk discriminatieverbod betreft, moet voorkeursbehandeling aan een aantal strikte eisen voldoen.

Het gebruik van voorkeursbeleid staat de wet toe voor slechts één doel: opheffing dan wel vermindering van (structurele) maatschappelijke achterstand. Dat betekent dat het hanteren van een voorkeursbeleid louter om een meer ‘diverse’ organisatie te worden of louter een betere afspiegeling van de samenleving te worden, niet is toegestaan. Voorkeursbeleid kan overigens  wel tot effect hebben dat de organisatie diverser wordt of een betere afspiegeling. Voorkeursbeleid is bovendien uitsluitend toegestaan als maatregel van tijdelijke aard. Daarom moet voorkeursbeleid voortdurend worden geëvalueerd, om na te gaan of de achterstand reeds opgeheven dan wel sterk verminderd is. Als dat het geval is, moet het beleid worden beëindigd.