Verboden onderscheid op grond van leeftijd bij een eindloonregeling, waarbij salarisverhogingen vanaf een bepaalde leeftijd niet meetellen voor de berekening van het pensioen of waarbij vanaf een bepaalde leeftijd van een eindloonsysteem wordt overgegaan

Oordeelnummer

2004-122

Samenvatting

Verboden onderscheid op grond van leeftijd bij een eindloonregeling, waarbij salarisverhogingen vanaf een bepaalde leeftijd niet meetellen voor de berekening van het pensioen of waarbij vanaf een bepaalde leeftijd van een eindloonsysteem wordt overgegaan op een geïndexeerd middelloonsysteem. Verzoekster, een pensioenverzekeraar, heeft de Commissie drie pensioenregelingen voorgelegd met het verzoek om te beoordelen of deze regelingen in strijd zijn met de WGB l. De derde regeling is een beschikbare premieregeling. Nu deze regeling dermate verschillend is van de eerste twee regelingen, vergt deze een aparte beoordeling. Derhalve heeft de Commissie besloten tot het uitbrengen van twee oordelen. De beslissing van de Commissie ten aanzien van de derde regeling is opgenomen in tussenoordeel 2004-123. De eerste regeling is een eindloonregeling, waarbij salarisverhogingen vanaf een bepaalde leeftijd niet of in beperkte mate meetellen voor de berekening van het pensioen. De tweede regeling is een eindloonregeling, waarbij vanaf een bepaalde leeftijd van een eindloon systeem wordt overgegaan op een geïndexeerd middelloon systeem. De Commissie oordeelt dat in beide regelingen direct onderscheid op grond van leeftijd wordt gemaakt. Het doel van beide regelingen is tweeledig, te weten het voorkomen van onnodig hoge pensioenlasten en het voorkomen van pensioenpromotie. De Commissie acht beide doelen legitiem, aangezien zij beide zwaarwegend zijn en een wezenlijk belang van verzoekster dienen en bovendien beantwoorden aan de werkelijke behoefte van een organisatie. De regelingen zijn passend om het tweeledige doel te bereiken. De Commissie is echter van oordeel dat beide regelingen niet noodzakelijk zijn om het doel te bereiken. Er zijn verschillende alternatieve regelingen mogelijk die hetzij niet leiden tot onderscheid op grond van leeftijd, hetzij minder bezwaarlijk zijn. De Commissie oordeelt dat verzoekster onvoldoende heeft gemotiveerd dat met deze alternatieven de gestelde doelen niet kunnen worden bereikt. Derhalve zijn de voorgestelde eindloonregelingen niet noodzakelijk en is het onderscheid op grond van leeftijd in beide regelingen niet objectief gerechtvaardigd. Verzoekster maakt derhalve verboden onderscheid op grond van leeftijd indien zij deze regelingen uitvoert.