Oordelen

Een Vereniging van Eigenaren wijst het verzoek van een bewoner om haar scootmobiel in de gemeenschappelijke ruimte te mogen parkeren af, omdat de Vereniging vindt dat de vrouw zelf voldoende parkeermogelijkheden heeft binnen haar eigen woonruimte, waaronder begrepen haar (auto)parkeerplaats en berging. De Commissie oordeelt dat het woongenot van de vrouw wordt aangetast in vergelijking met haar niet-gehandicapte medebewoners, wanneer zij binnen haar eigen ruimte een oplossing moet zoeken. De bedoeling van de wet is juist om gehandicapten zoveel mogelijk op voet van gelijkheid te brengen met anderen, ook ten aanzien van huisvesting. Alternatieven in de eigen sfeer worden pas relevant bij de weging van de betrokken belangen en kunnen niet al bij voorbaat reden zijn om een verzoek tot aanpassing af te wijzen. In dit geval kan niet worden gezegd dat het verzoek een onevenredig zware belasting vormt voor de Vereniging. Met betrekking tot de vrees van de Vereniging voor precedentwerking, wijst de Commissie erop dat ieder verzoek moet worden beoordeeld in het licht van de dan geldende omstandigheden. Verboden onderscheid.

De gemeente Leeuwarden en twee zorgverzekeraars hebben een overeenkomst gesloten teneinde collectieve ziektekostenverzekeringen met korting aan te bieden aan personen met een laag inkomen. Wie hiervoor wel en niet in aanmerking komen is afhankelijk van het inkomen en de van toepassing zijnde bijstandsnorm. Er gelden verschillende bijstandsnormen voor alleenstaanden en samenwonenden. Volgens een vereniging die de belangen behartigt van mensen met een laag inkomen, maakt de gemeente, door aan te sluiten bij de bijstandsnorm, indirect onderscheid jegens alleenstaanden. Om deel te nemen aan de verzekeringen mag een alleenstaande (tussen de 23 en 65 jaar) maximaal € 1.037,06 per maand verdienen en samenwonenden (tussen de 23 en 65 jaar) gezamenlijk maximaal € 1.476,38 per maand, zijnde telkens 120% van de voor hen geldende bijstandsnorm. Artikel 7 AWGB verbiedt, in samenhang met artikel 1 AWGB, onderscheid op grond van burgerlijke staat bij het verlenen van toegang tot goederen of diensten. Het handelen van de gemeente valt onder artikel 7 AWGB. Ter onderbouwing van het verzoek vergelijkt de vereniging een alleenstaande met samenwonenden. De Commissie oordeelt dat, indien een eenpersoonshuishouden wordt vergeleken met een meerpersoonshuishouden als geheel, er sprake is van ongelijke gevallen. Indien de alleenstaande wordt vergeleken met de individuele leden van een meerpersoonshuishouden, kan er zowel sprake zijn van voordeel als van nadeel, zodat geen sprake is van onderscheid. De vereniging is er niet in geslaagd feiten aan te voeren die kunnen doen vermoeden dat onderscheid wordt gemaakt naar burgerlijke staat bij het verlenen van toegang tot de collectieve verzekeringen. Niet gebleken van onderscheid.

Twee zorgverzekeraars en de gemeente Leeuwarden hebben een overeenkomst gesloten teneinde collectieve zorgverzekeringen met korting aan te bieden aan personen met een laag inkomen. Wie hiervoor wel en niet in aanmerking komen is afhankelijk van het inkomen en de van toepassing zijnde bijstandsnorm. Er gelden verschillende bijstandsnormen voor alleenstaanden en samenwonenden. Volgens een vereniging die de belangen behartigt van mensen met een laag inkomen, maken de zorgverzekeraars, door aan te sluiten bij de bijstandsnorm, indirect onderscheid jegens alleenstaanden. Om deel te nemen aan de verzekeringen mag een alleenstaande (tussen de 23 en 65 jaar) maximaal € 1.037,06 per maand verdienen en samenwonenden (tussen de 23 en 65 jaar) gezamenlijk maximaal € 1.476,38 per maand, zijnde telkens 120% van de voor hen geldende bijstandsnorm. Artikel 7 AWGB verbiedt, in samenhang met artikel 1 AWGB, onderscheid op grond van burgerlijke staat bij het aanbieden van goederen of diensten. Het handelen van de zorgverzekeraars kan getoetst worden aan artikel 7 AWGB. Ter onderbouwing van het verzoek vergelijkt de vereniging een alleenstaande met samenwonenden. De Commissie oordeelt dat, indien een eenpersoonshuishouden wordt vergeleken met een meerpersoonshuishouden als geheel, er sprake is van ongelijke gevallen. Indien de alleenstaande wordt vergeleken met de individuele leden van een meerpersoonshuishouden, kan er zowel sprake zijn van voordeel als van nadeel, zodat geen sprake is van onderscheid. De vereniging is er niet in geslaagd feiten aan te voeren die kunnen doen vermoeden dat onderscheid wordt gemaakt naar burgerlijke staat bij het aanbieden van de toegang tot de collectieve verzekeringen. Niet gebleken van onderscheid.

Een bedrijf heeft geweigerd in te gaan op de offerteaanvraag van een stichting die sporttoernooien organiseert voor homoseksuelen om handdoeken te bedrukken met een tekst die verwijst naar een gaysporttoernooi. Hiervoor deed het bedrijf een beroep op zijn godsdienstige overtuiging. Het bedrijf was wel bereid aan deze stichting handdoeken te leveren met een tekst die niet verwijst naar de homoseksuele gerichtheid van de sporters. De Commissie overweegt dat het aanbod van het bedrijf, blijkens zijn website, beperkt is, in die zin dat geen teksten worden gedrukt die Godonterend zijn, die (mogelijk) aanstootgevend kunnen zijn en die bedoeld zijn voor activiteiten waar het bedrijf principieel niet achter kan staan. De gelijkebehandelingswetgeving legt aanbieders geen verplichting op om bepaalde goederen of diensten te vervaardigen of te verkopen, ongeacht de reden waarom zij bepaalde goederen of diensten niet willen vervaardigen of verkopen. Wel vereist deze wetgeving dat wat er aan goederen of diensten wordt aangeboden voor een ieder openstaat en daarvan geen beschermde groepen worden uitgesloten. Hieraan was in dit geval voldaan. Het bedrijf wilde handdoeken met bepaalde teksten immers aan niemand leveren. Geen onderscheid op grond van homoseksuele gerichtheid.