Oordelen

Een stichting die ten doel heeft de bevordering van emancipatie en zelfbewustmaking van homoseksuelen heeft een verzoek ingediend bij de Commissie over de beheerder van een natuurgebied. Dit natuurgebied is opengesteld voor burgers om te recreëren en te genieten van de natuur. In het gebied bevinden zich twee homo-ontmoetingsplaatsen. De stichting stelt dat de beheerder onderscheid maakt op grond van homoseksuele gerichtheid door bosschages te snoeien en kappen bij één van deze homo-ontmoetingsplaatsen en door bij het enige pad naar de andere ontmoetingplaats een verboden-toegangsbord te plaatsen. De stichting stelt voorts dat de beheerder deze maatregelen uitsluitend verricht bij de homo-ontmoetingsplaatsen om zo vooral homoseksuelen te benadelen. De Commissie oordeelt dat geen sprake is van verboden onderscheid bij het aanbieden van toegang tot een dienst. Homo- en heteroseksuelen kunnen immers op gelijke wijze van het natuurgebied gebruik maken. Voor iedereen geldt op gelijke wijze dat er snoei -en kapwerkzaamheden zijn verricht en ook bet verboden-toegangsbord geldt voor iedereen gelijkelijk. De Commissie stelt daarnaast vast dat nergens uit blijkt dat de beheerder bewust bezoekers van homo-ontmoetingsplaatsen benadeelt. Uit de overgelegde stukken en de toelichting ter zitting blijkt dat de snoei- en kapmaatregelen zich over een gebied uitstrekken dat veel groter is dan de homo-ontmoetingsplaatsen. Geen strijd met de wet.

Een man afkomstig uit Tsjechië is door een uitzendbureau uitgeleend aan een bedrijf, de inlener. De man stelt dat hij discriminatoir is bejegend door de inlener en dat het uitzendbureau niet voldoende heeft ondernomen om hem daartegen te beschermen. Nu de man heeft gesteld bij het uitzendbureau en de inlener alleen over de inhoud van de werkzaamheden te hebben geklaagd en niet over zijn gevoel dat de bejegening zijn reden vond in zijn Tsjechische afkomst, stelt de Commissie vast dat de man niet aannemelijk heeft gemaakt dat het uitzendbureau wist of had moeten weten dat de klachten van de man zagen op discriminatoire bejegening door de inlener op grond van ras. Het uitzendbureau handelt derhalve niet in strijd met de wet. Ten aanzien van de voortijdige beëindiging van de arbeidsovereenkomst stelt de Commissie vast dat de man geen feiten heeft aangevoerd die onderscheid op grond van ras kunnen doen vermoeden.

Een man afkomstig uit Tsjechië heeft als uitzendkracht in de functie van montagemedewerker gewerkt bij een bedrijf dat handelt in scheepsvoortstuwingssystemen. De man heeft gesteld dat hij minderwaardige werkzaamheden kreeg toebedeeld en slechter in zijn werk werd gefaciliteerd in vergelijking met zijn collega’s van Nederlandse afkomst. Daarnaast heeft de man gesteld dat hij goed functioneerde en dat de reden van beëindiging van de arbeidsverhouding door de inlener derhalve gelegen moet zijn in zijn afkomst. De inlener heeft de discriminatoire behandeling van de man ontkend en stelt dat de arbeidsverhouding met de man is beëindigd vanwege matig functioneren. De Commissie oordeelt dat de man zijn stellingen niet heeft onderbouwd en dat er derhalve geen feiten zijn komen vast te staan die onderscheid op grond van ras kunnen vermoeden bij de arbeidsomstandigheden en/of de beëindiging van de arbeidsverhouding.

Een WSW-er (Wet Sociale Werkvoorziening) krijgt geen bonus aan het eind van het jaar: zijn werkgever meent dat hij teveel verzuimd heeft om daarvoor in aanmerking te komen. De man stelt dat zijn verzuim te maken heeft met zijn chronische ziekte, maar hij brengt naar het oordeel van de Commissie onvoldoende feiten naar voren om zijn standpunt te onderbouwen. Geen verboden onderscheid.