Situatie
Een man is vanwege zijn chronische ziekte niet meer in staat om fulltime te werken. Hij wordt daarom voor 12 uur per week ontslagen en werkt dan nog 24 uur per week. Omdat hij minder dan 35% arbeidsongeschikt is, heeft hij geen recht op een WIA-uitkering (Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen). Op grond van het Algemeen Ambtenarenreglement (ARAR) krijgt hij een inkomenscompensatie voor de 12 uur dat hij ontslagen is. Hij krijgt deze compensatie voor de duur van vijf jaar. De man wil op een gegeven moment levensloopverlof opnemen voor 24 uur per week. Zijn werkgever bericht hem dat zijn inkomenscompensatie zal vervallen gedurende de tijd dat hij levensloopverlof opneemt. De man is het hier niet mee eens en stelt dat hij wordt benadeeld vanwege zijn chronische ziekte.
Oordeel
De Commissie oordeelt dat er sprake is van verboden onderscheid op grond van handicap/chronische ziekte.
Toelichting
De man moet een deel van zijn inkomen missen tijdens het opnemen van levensloopverlof. Hierdoor wordt de man indirect benadeeld vanwege zijn handicap/chronische ziekte. De belastingdienst voert aan dat dit de regels zijn en dat zij deze juist toepast. Uit de gelijkebehandelingswetgeving volgt dat een werkgever een zelfstandige verantwoordelijkheid heeft om te zorgen dat een werknemer niet wordt benadeeld vanwege, zoals in dit geval, zijn chronische ziekte. Een werkgever kan zich daarbij niet verschuilen achter een arbeidsvoorwaardenregeling zoals het ARAR en circulaires. De belastingdienst heeft geen goede reden (objectieve rechtvaardiging) voor het onderscheid aangevoerd en daarom maakt hij verboden onderscheid.